محمد فاطمی رئیس انجمن تولیدکنندگان و واردکنندگان ماشین‌آلات سنگین معدنی، ساختمانی و راه‌سازی، گفت: تداوم فعالیت صنعت ماشین‌آلات سنگین به تأمین پایدار تجهیزات، قطعات یدکی و خدمات پس از فروش وابسته است.
تداوم فعالیت صنعت ماشین‌آلات سنگین به تأمین پایدار تجهیزات، قطعات یدکی و خدمات پس از فروش وابسته است؛ با این حال، تعدد موانع وارداتی، محدودیت‌های حمل‌ونقل و پیچیدگی‌های اداری، ضرورت بازنگری در رویه‌ها و تسهیل مسیر تأمین را بیش از گذشته برجسته کرده است.
محمد فاطمی رئیس انجمن تولیدکنندگان و واردکنندگان ماشین‌آلات سنگین معدنی، ساختمانی و راه‌سازی در گفت‌وگو با اتاق ایران آنلاین با اشاره به دشواری‌های واردات ماشین‌آلات سنگین توضیح داد: در شرایط فعلی، حمل دریایی به صورت پراکنده انجام می‌شود.
از یک‌سو، محدودیت‌های موجود، انتقال کالا به کشور را دشوار کرده و از سوی دیگر، واردات برخی ماشین‌آلات همچنان با موانع قانونی مواجه است.
او با اشاره به زمان‌بر بودن تأمین ماشین‌آلات نو گف: در بازار جهانی، برای سفارش دستگاه‌های بزرگ باید در صف شرکت مادر قرار گرفت و زمان انتظار، بسته به نوع دستگاه، دست‌کم ۶ تا ۹ ماه است.
بنابراین، واردکننده ناچار است برای چند ماه آینده برنامه‌ریزی کند؛ در حالی که مشخص نیست طی دو یا سه ماه بعد چه تصمیم‌هایی در داخل کشور اتخاذ خواهد شد و چه محدودیت‌هایی به مقررات موجود اضافه می‌شود.
فاطمی در ادامه به مشکلات تأمین ماشین‌آلات کارکرده و محدودیت‌های حمل‌ونقل اشاره کرده و گفت: اگرچه درباره آزاد بودن واردات ماشین‌آلات صحبت می‌شود، تأمین دستگاه مناسب از بازارهای خارجی در عمل آسان نیست.
ماشین‌آلات دست‌دوم با عمر حدود 10 سال نیز در برخی موارد با مشکلات فنی مواجه‌اند و دست‌کاری‌های انجام‌شده روی آن‌ها می‌تواند ارزش واقعی دستگاه را کاهش دهد.
به گفته فاطمی، فشار واردشده بر ظرفیت حمل‌ونقل جاده‌ای کشورهای همسایه پیدا کردن ماشین‌های باربری برای انتقال کالا را دشوار کرده است.
حتی در صورت تأمین وسیله حمل، ممکن است دست‌کم ۶۰ روز برای انتقال کالا در نوبت باقی بمانند.
از سوی دیگر، مرزهای زمینی شمال‌شرقی ایران نیز ظرفیت پذیرش این حجم از تریلی و واردات را ندارند.
مشکلات واردات به تأمین ماشین‌آلات محدود نمی‌شود و خدمات پس از فروش و واردات قطعات یدکی را نیز تحت تأثیر قرار داده است.
این در حالی است که فروش ماشین‌آلات سنگین بدون امکان تأمین قطعات و ارائه خدمات پس از فروش، استمرار نخواهد داشت.
فاطمی پیامد موانع موجود را فراتر از توقف خریدوفروش می‌داند و گفت: شرکت‌های فعال در این حوزه طی سال‌ها برای آموزش نیروهای متخصص در خطوط تولید و بخش خدمات سرمایه‌گذاری کرده‌اند.
در صورت توقف فعالیت، حفظ این نیروها دشوار می‌شود و از دست رفتن آن‌ها می‌تواند به سرمایه انسانی و دانش فنی مجموعه آسیب بزند.
او در توضیح این مسئله گفت: حتی اگر شرایط فعالیت اقتصادی در آینده به وضعیت عادی بازگردد، احیای یک شرکت به‌سادگی امکان‌پذیر نیست.
جذب دوباره نیرو، آموزش و رساندن کارکنان به سطح تخصصی مورد نیاز ممکن است دو تا سه سال زمان ببرد؛ هزینه و زمانی که به گفته او در محاسبات اداری و تصمیم‌گیری‌های دستگاه‌های اجرایی مورد توجه قرار نمی‌گیرد.